پیمانــــــــــــــــــــه ام ز رعشه ی پیری

به خاک ریخت

بعد ازهزار دور که نوبت به ما رسید

.......

صائب

چقدر یک نواخت شد من وزمین وزندگی

به آسمان هیچکس چرانمیرود دلم......؟

نجمه زارع

تنها که میشوم.زنی مدفون درمن

زیرلب ترانه میخواند.......

شعر می دوزد وبرای خاطراتش قصه میبافد!

زنی ناشناس

که دست ازسر خراب تنهایی ام برنمیدارد...!

((شیرین رازدشت))

 دانلود در ادامه مطلب............................

تو شعرمرا بپوش سرمانخوری....

                                       من دکمه ی این قافیه رامیبندم